Z głębokim smutkiem i nadzieją na zmartwychwstanie, powiadamiamy, że po długiej chorobie, zaopatrzony Sakramentami świętymi, w otoczeniu współbraci, dnia 07 marca 2016 r. w klinice Jurasza w Bydgoszczy zmarł śp.

ks. Bernard Duszyński.
Przeżył 85 lat, z czego 68 jako salezjanin i 59 jako kapłan.
xBernardDuszynski

Curriculum vitae:

Ksiądz Bernard Duszyński SDB
   Urodził się 8 sierpnia 1930 roku w Toruniu jako syn Stanisława i Weroniki z domu Dąbrowskiej. Dziecięce lata spędził z rodziną w Gdyni. II wojnę światową przeżył w Rumi – Janowie. Po wojnie, ukończywszy szkołę średnią, jako ministrant przy „Kapliczce” w Rumi, poznał salezjanów tam pracujących i postanowił wstąpić do Zgromadzenia Salezjańskiego.

   W lipcu 1947 roku, wraz z bratem Józefem, udał się do nowicjatu salezjańskiego w Czerwińsku nad Wisłą. Pierwsze śluby zakonne złożył 2 sierpnia 1948 roku. Po nowicjacie, po pierwszym roku asystencji w Łodzi (przy ulicy Wodnej) i ukończeniu studiów filozoficznych w Kutnie – Woźniakowie (w latach 1949 – 1951) oraz po zdaniu egzaminów dojrzałości, pełnił funkcję asystenta przy Bazylice Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie, a następnie w Dębnie Lubuskim i w Różanymstoku.

   W roku 1954 rozpoczął studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Lądzie nad Wartą. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bpa Antoniego Pawłowskiego 22 grudnia 1957 roku w Zagórowie koło Lądu.

   W latach 1958 – 1969 pracował w duszpasterstwie w Warszawie przy Bazylice Najświętszego Serca Jezusowego oraz jako katecheta, studiując jednocześnie zaocznie na KUL-u katechetykę, gdzie uzyskał dyplom magistra teologii. Następnie, przez sześć lat (1969 – 1975), był proboszczem w Kutnie – Woźniakowie i wicedziekanem dekanatu kutnowskiego. W roku 1975 wrócił do Warszawy, skąd 23 lipca 1976 roku wyjechał na misje do Libii. Zamieszkał w miejscowości El Beida koło Cyreny w charakterze kapelana polskich i włoskich sióstr zakonnych. Miał przy tym możliwość duszpasterzowania wśród licznych zgrupowań pracowników wielu narodowości, zwłaszcza wśród Polaków, których liczba dochodziła do 20 tysięcy na rozległych terenach całego kraju. Jako proboszcz nieistniejącej parafii w pobliżu historycznej Cyreny służył także Kościołowi lokalnemu. 8 maja 1986 roku został mianowany wikariuszem biskupim, zaś 31 stycznia 1991 roku wikariuszem generalnym wikariatu apostolskiego Benghazi (Cyrenajka). Funkcje te pełnił do chwili powrotu do Polski w kwietniu 1994 roku.

   Przez rok był dyrektorem domu zakonnego i proboszczem parafii pw. św. Rodziny w Pile. Przez następne trzy lata (1995 – 1998) pracował w duszpasterstwie w Słupsku, z czego ponad dwa lata na różnych zastępstwach w Bawarii. Przez kolejne trzy lata (1998 – 2001) w duszpasterstwie w parafii pw. św. Marka w Bydgoszczy, gdzie był między innymi opiekunem Parafialnego Zespołu Caritas oraz delegatem lokalnym Stowarzyszenia Współpracowników Salezjańskich. Jednocześnie pełnił funkcję referenta do spraw misji salezjańskich w Inspekorii pw. św. Wojciecha z siedzibą w Pile.

W latach 2001 – 2005 był dyrektorem domu zakonnego pw. NMP Wspomożycielki Wiernych w Aleksandrowie Kujawskim. Od roku 2005 był we wspólnocie pw. św. Jana Bosko jako rezydent i spowiednik. Służył posługą sakramentu pojednania w Zespole Szkół Towarzystwa Salezjańskiego Collegium Salesianum w Bydgoszczy.


Uroczystości pogrzebowe odbędą się w sobotę, 12 marca 2016 r., o godz. 11.00 w parafii pw. św. Marka w Bydgoszczy. Różaniec w intencji zmarłego kapłana: godz. 10.15. (Kapłanów prosimy o zabranie ze sobą alb i stuł fioletowych).
Polecajmy ks. Bernarda Bożemu Miłosierdziu.

Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie….